Cevizce Erdem Fidancılık (CEF)
Aşılı Ceviz Fidanı
Ceviz Yetiştiriciliğinde İklim İsteği
Ceviz Yetiştiriciliğinde Toprak İsteği
Ceviz Bahçesi Nasıl Kurulur?
Ceviz Ağacı Budaması
Ceviz Fidanı ve Ağacının Sulanması
Ceviz Ağacı Çiçeklenme Zamanları
Hasat ve Sonrası
Cevizin Bileşimi ve Besin Değeri
Cevizde Besin Elementi Eksiklikleri
Cevizin Bitkisel Özellikleri
Ceviz Meyvesinde İç Kararması ve Büzülme
Cevizde Bordo Bulamacı Kullanımı
Cevizde Kaolin Kili Kullanımı
Hastalık ve Zararlılar
Yerli Ceviz Meyvesi
Zirai İlaçlama
Cevizde Gübreleme ve Gübre Türleri
Ceviz yetiştiriciliğinde fidan dikiminden başlayarak tam verime gelene kadar ve sürekli tam verim alınması için, toprak işlenmeli, sulanmalı, gübreleme yapılmalı, hastalık ve zararlılarla mücadele edilmelidir. Biz burada genel anlamda ceviz fidanının ve ağacının ihtiyacı olan gübreleme ihtiyacını anlatacağız.

Bitkiler besinlerinin büyük bir kısmını topraktan kökleri vasıtasıyla alırlar. Toprakta, yetiştirilen bitkilerin ihtiyacını karşılayacak miktarda besin maddesi yoksa gübreleme vasıtasıyla toprağa bitki besin maddesi verilmesi gerekir. Toprak eğer beslenmezse, bir süre sonra besin maddelerinin eksilmesi nedeniyle üretim azalır. Yeterli ve kaliteli ürün alabilmek için toprağın beslenmesi gerekir.


Gübre; 
İçerisinde bir veya birkaç bitki besin maddesini birada bulunduran bileşiklere gübre denir.

 

Gübreleme; Gübrelerin toprağa veya doğrudan doğruya bitkiye verilmesi işlemine de gübreleme denir.

 

1. Hayvan Gübresi;


Ahır hayvanlarının ve katı dışkıları ile yataklıklarının artıklarından oluşan karışıma hayvan gübresi denir.

 

Hayvan gübreleri bitkilerin gelişimi için gerekli besin maddelerini sağlar. Aynı zamanda toprağın yapısını tarıma uygun hale getirir. Toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerini düzenler.

 

Hayvan gübresinin toprağa verilmesi sonucu toprağın su tutma kapasitesi artar, geçirgenliği olumlu yönde etkilenir. Böylece suyun toprak yüzeyinden bağımsızca akmasına, buharlaşmasına ve tarıma elverişli toprakları taşıyıp götürmesine engel olur. Gübreleme ile toprağın tarlada tutulması erozyon tehlikesine karşı tedbir olarak düşünülmelidir.

 

Ahır gübrelerinin uygulandığı topraklar daha kolay tava gelir ve işlenmesi kolaylaşır. İnce yapılı kumlu toprakların parça bağlılığını gevşetir, hava boşluklarını artırır ve toprağa bitki gelişimi için uygun bir yapı kazandırır.

Ahır gübrelerinin nemli özelliklerinden biri de zengin mikro-organizma kaynağı olmasıdır. Toprakla karıştırılan ahır gübresi, topraktaki mikro-organizma sayısını ve etkinliğini artırır, biyolojik değişimlerin hızlandırılmasını sağlar.

 

Ahır gübrelerinin içerdiği bitki besin maddeleri, elde edildikleri hayvanın türüne göre farklılıklar gösterir. Koyun ve tavuktan elde edilen ahır gübrelerinin besin maddesi kapsamı, sığır ve beygirden elde edilen gübrelere oranla daha yüksektir. Genç hayvanların gübreleri azot, fosfor, potasyum ve kalsiyum gibi bitki maddeleri açısından, yaşlı hayvanlardan elde edilen gübrelere göre daha düşüktür. Çünkü genç hayvanlar, kemik ve kas yapılarını geliştirmek için besin maddeleri ile proteinlere daha fazla gerek duyarlar ve kullanırlar.

 

Ahır Gübrelerinin Bitkilere Yararlı Olması Nelere Bağlıdır;

Ahır gübresinin bitkilere yararlı olabilmesi için, içerdiği karbon/azot oranı büyük önem taşır. Bu oran yataklıkla birlikte taze sığır dışkısında 60/1 beygirde ise 40/1 dir. İyi bir ihtimar ve yanma ile gübredeki karbon/azot oranının 15/1 veya 20/1'e düşürülmesi gerekir. Ahır gübresi taze halde toprağa verilirse yüksek olan karbon/azot oranından dolayı, bitki bundan yararlanamaz, toprakta kurur. Bu nedenle ahır gübresinin ihtimarı ve fermantasyonu gerekir.

Ahır gübresindeki organik madde ve besin maddeleri kaybını önlemek için, gübre tarlaya verilir verilmez pullukla toprak altına gömülmelidir. Aksi halde, gübre tarlada bekletilme süresine bağlı olarak değerinden çok şey kaybeder.


Ahır Gübrelerin Ceviz Fidanı Fidan Dikiminde Kullanım Esasları;

Ahır gübreleri mutlaka (2) yıllık yanmış ve fermente olmuş gübre olmalıdır. Hastalık içermediğine emin olduğunuz gübreler olmalıdır. Bunun için fabrikalar tarafından işlenmiş ahır gübreleri en güvenilir olanlardır. 

* Fidan dikiminde kullanacağımız toprağın tümünde 1/3 oranında (2) yıllık yanmış ve hastalıktan arındırılmış hayvan gübresi kullanabiliriz. 

* (2) sene de bir ise fidan veya ağaç dallarının izdüşümüne yaymak ve karıştırmak suretiyle hayvan gübresi kullanabiliriz. 
 

2. Ticari Gübreler;
Gübreler içerisinde en sıklıkla kullanılan tür, ticaret gübreleridir. Gübre bayilerinde satılan ticaret gübreleri, bileşimlerinde bir veya birden fazla bitki besin maddesini bir arada bulundurur.

 

-Ticari gübreler içerdikleri besin maddelerine göre 4 ana gruba ayrılırlar;

 

Azotlu gübreler

Fosfor içerikli gübreler
Potasyum içerikli gübreler

Kompoze gübreler olarak

 

A. Azotlu Gübreler;

Amonyum sülfat

Amonyum nitrat ve
Üre'dir.

 

* Amonyum Sülfat; Amonyum sülfat, beyaz renklidir. Ve toz şekere benzediği için halk arasında şeker gübre olarakta bilinir. Kimi zaman açık yeşil, açık mavi veya grimsi yeşil renkli de olabilir. Terkibinde % 21 azot bulunan amonyum sülfat, asit reaksiyonlu topraklarda uzun süre kullanılırsa asitlenme yapabilir. Bu nedenle amonyum sülfat yerine amonyum nitrat kullanılmalıdır.

 

* Amonyum Nitrat; Amonyum nitratın 100 kilosunda 20 ile 26 kg arasında saf azot vardır.

 

* Üre; Azotlu gübrelerden üre, içerisinde en fazla azot bulunduran gübredir. 100 kilogramında 45-46 kilo saf azot bulunur. Suda tamamen erir, beyaz renkli ve yuvarlak tanelidir. Üre bütün bitkilere rahatlıkla uygulanır. Sonbahar ve İlkbahar gübrelemelerinde, bitkinin gelişme dönemlerinde de kullanılabilir. Ürenin fazlaca verilmesi gerektiği durumlarda, verilecek miktar birkaç kısma bölünerek uygulanmalıdır.

 

B. Fosforlu Gübreler;

 

Süperfosfat

Triple süperfosfat olmak üzere iki çeşittir.

 

* Süperfosfat; Süperfosfat danecikler halinde yani granül görünümdedir. Açık gri veya boz renkli olan süperfosfat içerisinde % 16-18 oranında suda eriyebilen fosfor asidi vardır.

 

* Triple süperfosfat; Fosforlu gübrenin diğer bir çeşidi de triple süperfosfattır. 100 kilogramında 43-46 kilo arasında fosfor asidi vardır. Kirli beyaz veya gri danecikler halindedir. Uzun süre rutubetli yerlerde saklandığında su çekerek topaklaşır. Eğer topaklaşmış ise bu kesekler kırılarak kullanılabilir.

 

C. Potasyumlu Gübreler;

 

Potasyum sülfat

Potasyum nitrattır.


Yurdumuz toprakları genelde potasyum bakımından yeterli durumda olduğundan, potaslı gübre tüketimi de sınırlıdır. Potasyum sülfat % 48-52 oranında potasyum bitki besin maddesi içerir. Potasyum nitrat ise % 46 oranında potasyum bitki besin maddesi içermektedir.

Potasyumlu gübreler ancak, toprak analizi yaptırıldıktan sonra verilen tahlil sonuçlarına göre ihtiyacı olan yerlerde, uygun miktarda kullanılmalıdır.

 

D. Kompoze Gübreler;


Kompoze gübreler birden fazla bitki besin maddesini bir arada bulundururlar. Kompoze gübrenin içerisindeki bitki besin maddeleri azot, fosfor, potasyumdur. Bunlar sırasına göre % olarak ifade edilir.

Örneğin 15-15-15 terkibindeki bir kompoze gübrenin 100 kilogramında 15 kilo saf azot, 15 kilo fosfor, 15 kilo da potasyum oksit var demektir.

 

E. Diamonyum fosfat;

 

Diamonyum fosfat 20-20-0, 26-13-0 ve 15-15-15 terkibindedir. Diamonyum fosfat fosfor ve azot gibi iki önemli bitki besin maddesini içerir. Koyu gri veya kirli beyaz renkli danecikler halindedir. İçerisinde her bir kilo azota karşılık, yaklaşık 3 kg fosfor bulunur. Bütün bitkilerde kullanılabilir. Diamonyum fosfatın 100 kilosunda yaklaşık olarak 65-70 kg saf bitki besin maddesi vardır.

 

20-20-0 terkibindeki kompoze gübrenin 100 kilosunda, 20 kilo saf azot, 20 kilo saf fosfor var; potasyum ise yok demektir. Gri-kahverengi granüller halindedir. Uygun şartlarda uzun süre saklanabilir ve her türlü toprakta kullanılabilir.


15-15-15 şeklindeki kompoze gübrede azot, fosfor ve potas gibi temel bitki besin maddeleri vardır. Bu gübrenin 100 kilogramında 15 kilo saf azot, 15 kilo fosfor, 15 kilo potasyum vardır.

 

Gübreleme şekilleri:

 

Gübre toprağa, banda verme, serpme, üstten veya yandan gübreleme, püskürtme, damla sulama şekillerinden hangisi uygunsa o şekilde verilir. Gübreyi yukarda belirtilen şekillerden biri ile uyguluyorsak uygulamaya geçmeden önce, ne miktarda verileceğinin belirlenmesi önemli bir konudur.

Gübrenin az veya fazla verilmesinin pek yararı olmayacağının da bilinmesi gerekir.

En uygun gübre türüne ve miktarına karar verebilmek için, mutlaka ekilecek tarladan toprak örneği alınmalı ve tahlil yaptırılmalıdır.

 

Toprağa uygun gübrenin cins ve miktarını tespit eden laboratuarlar, toprak analizi yolu ile raporlar hazırlayarak çiftçiye yardımcı olurlar. Laboratuarlarda toprak örnekleri, kimyasal yollarla analiz edilir. 


e